محققان دريافتند، افراد بصورت گروهي توانايي كمتري از خود نشان مي دهند.

 

 به نقل از خبرگزاري آلمان تحقيقات محققان آلماني نشان مي دهد

 

كه افراد مسئوليت ها و كارهايي را كه به تنهايي انجام مي دهند

 

نسبت به كارهاي گروهي با قدرت و توان بيشتري انجام مي دهند.

بنابراين گزارش و به گفته محققان تاثير مثبت كار تيمي و گروهي،

 

 كاهش درصد خطا و اشتباه دركارهاست.

 

 براساس اين گزارش علت اصلي كاهش نيرو و توان كاري در كار تيمي در درجه اول

 

 فقدان انگيزه كافي است

 

افراد هنگامي كه كاري را به تنهايي انجام مي دهند

 

 انگيزه بيشتري پيدا مي كنند و اين انگيزه توان آنها را نيز افزايش مي دهد

چهره اي براي کودکان
هنگامي که دختر کوچولوي من پدر بزرگش را از دست داد، تنها چهار سال داشت. او براي درک اين مسئله آنقدر کوچک بود که نمي دانست نبايد والدينش را در اين شرايط با سؤالاتش کلافه کند. اما کنجکاوي او تمام شدني نبود. او مي پرسيد: « براي چه پدربزرگ را زير خاک گذاشتند؟ الآن خوابيده يا بيدار است؟» او مرا گيج کرده بود و من نمي دانستم چه بگويم...! او حتي درباره خاکسپاري، نحوه خاکسپاري و خيلي چيزهاي ديگر فکر کرده بود و اولين باري بود که «مرگ» را حس مي کرد...

شايد شما هم تا به حال با اين وضعيت رو به رو شده باشيد يا اين که هميشه به اين فکر مي کنيد که اگر اين قبيل حوادث اتفاق بيفتد، چگونه با کودکتان برخورد کنيد؛ اما مطمئناً اين مسئله نيز راه حلي دارد...

1. قبل از وقوع اين حوادث ناگوار، در باره آنها صحبت کنيد

اغلب والدين، تا زماني که حادثه اي رخ نداده، با کودکان از اين مسائل صحبتي به ميان نمي آورند و متأسفانه درست زماني که شديداً درگير اين مسائل مي شوند، کودکان آنها را سؤال پيچ مي کنند. بنابراين بهتر است در مواقع مناسب در مورد مسئله «مرگ و زندگي» و يا مسائلي از اين دست، صحبت کنيد.

نظر فرزندتان را درباره اين مسائل جويا شويد و عقايد خودتان را براي او بيان کنيد. اگرچه مرگ يک عزيز، قابل قياس با مرگ يک حيوان خانگي نيست، ولي براي شروع صحبت، موضوع بدي نيست. آرام آرام و در خلال بحث به او بفهمانيد که «مرگ» اختصاص به يک گروه خاص از مردم، يک کشور يا منطقه اي خاص ندارد. اگر او بفهمد که همه مردم در تمام نقاط دنيا با اين مسئله رو به رو مي شوند، آن را راحت تر قبول مي کند. او خواهد فهميد که تنها او نيست که «مرگ» را لمس مي کند، بلکه ديگران نيز مانند او هستند.

بگذاريد فرزندتان همه چيز را فقط از خود شما بياموزد، چرا که شما به رفتار و حالات او بيش از هر کسي آگاهيد و او را به بهترين وجه راهنمايي خواهيد کرد... فراموش نکنيد، والديني که فرزنداني با شخصيت، استوار و موفق دارند، در کودکي براي رشد شخصيتشان وقت صرف کرده اند.

2. «چرخه حيات» را با زباني ساده براي او توضيح دهيد

اگر کودک، «مرگ» را پايان همه چيز تصور کند، سخت آشفته مي شود. براي درک بهتر مسئله، گلدان گلي براي او بخريد. در اتاقش بگذاريد و مراحل تولد، تکامل و رشد و مرگ را با گلدان اتاقش توضيح دهيد. به او بياموزيد، انسان در ابتداي تولد مانند غنچه گلي است، سپس مي شکفد و پس از مرگ، روحش مانند ريشه گل پايدار و ابدي است.

دکتر فريدمن مي گويد: « اگر والدين مسئله را براي کودکان به ساده ترين زبان، توضيح بدهند آنان به راحتي مي توانند مرگ را بپذيرند و از آن نهراسند.»